رد کردن لینک ها

ای کاش جغرافیا را اینگونه نیاموزیم

اشتراک گذاری

اگر چند صباحی به گذشته باز گردیم، ساعت خسته کننده و کسالت آور درس جغرافیا خاطره مشترک همه ماست.

جغرافیا که به رغم گستردگی دامنه و کاربردش تنها خلاصه می شد در اسم کوهها و دریاها، استان ها و شهرها، قاره ها و نام کشورهای همسایه…  یا جمعیت و مساحت و بدتر از همه نام معادن و اقیانوس ها….

هیچ یک از ما جغرافیا را یاد نگرفت… و بی تعارف هیچ یک حتی فکرش را هم نمی کرد که جغرافیا بخواند…

“جغرافیا” به همراه خواهر خوانده ش “تاریخ” منفور مشترک دانش آموزان سالهای نچندان دور.

امروز اما جغرافیا را به سرعت می آموزیم

ما جغرافیا را از حوادث و اتفاقاتی می آموزیم که انگار می خواهند هر کدام داغ جانسوزتری را ثبت کنند.

  • بم را با زلزله ویرانگری که تاریخی به قدمت 2500 سال را درهم ریخت…..
  • سمنان را با صدای سوت قطاری که هیچ گاه به خط پایان نرسید…..
  • و مرزهای طویل سیستان و بلوچستان را با سربازهای جان بر کف به خاک و خون کشیده شده…. و….. 

ای کاش هیچ وقت جغرافیا را اینگونه نمی آموختیم، اما افسوس که این روزها همه جغرافیا را از حفظ می دانیم….

می دانیم کرمانشاه استانی در غرب ایران هم مرز با کشور عراق رتبه اول بیکاری کشور را دارد همان جا که مردمش هنوز در کانکس و چادر بسر می برند. همانجا که ارتفاعاتش برف گیر و زمستان هایش سرد است.

می دانیم خوزستان استانی در جنوب غربی ایران از بحران زیست محیطی ریز گردها جانش به لب آمده. همان مردم نجیبی که 8 سال با نفس هایشان در مقابل دشمن، جان ایران را زنده نگه داشتند.

می دانیم دریاچه ارومیه در استان آذربایجان غربی در شمال غرب ایران با بحران نمک کام ایران را تلخ کرده است. همان دریاچه که روزگاری فخر ایران بود.

می دانیم که معدن یورت در استان گلستان در مجاورت شرق دریاچه خزر قرار دارد و حاوی منابع غنی است، همان معدنی که تهویه هوا ندارد. همان معدنی که کارگرانش شاید بیمه هم ندارند.

می دانیم که ایران 31 استان دارد که همگی در پهنه زلزله خیزی قرار دارند و این مهمان ناخوانده استان به استان می چرخد….

حتی می دانیم که در آن سوی مرزها، دریای چین در کناره های اقیانوس آرام  فرزندان ایران را بی هیچ نشانی در میان آن همه آب سوزانده..

و اما آخرین درس، استان کوچکی است در مرکز ایران و قله برافراشته ای است در میان رشته کوههای ممتد زاگرس که از غرب به مرکز ایران کشیده شده است.

استان کوچکی که بعد از این نام مرکزش در خاطر  می ماند “یاسوج”  و “دنا” قله ای که 4 هزار متر ارتفاع دارد و برف گیر و خشن است. همان قله ای که ای کاش کمی سر خم می کرد تا ملخ های ناتوان اٍی تی آر 72،  بسلامت از آن می گذشتند.

افسوس، “دنا”  اینک تنها نام یک قله نیست “دنا” یک مرثیه ملی ماندگار است.

جغرافیا را باید می آموختیم. جغرافیا فراتر از نام ها و مکان هاست. جغرافیا علم مدیریت سرزمین است، علم برنامه ریزی فضاهاست، علم شناخت رابطه و تعامل انسان و محیط است… جغرافیا علم بهتر زیستن است.

 

زهرا بخشی

عضو شوراي اسلامی شهر سبزوار

چهارشنبه دوم بُرج اسفند 1396

https://telegram.me/Dr_zahrabakhshi